Like Stad & Natuur Almere

Het Klokhuis

Oliebollen bakken in het Klokhuis

9 januari 2020

Oliebollen bakken in het Klokhuis.

Het begon met een losse opmerking. Mevrouw J & ik zaten een beetje te kletsen over wat we allemaal konden verzinnen om “Het klokhuis op de kaart te zetten”. Ik heb zooooo’n hekel aan die uitdrukking. Alsof het klokhuis onvindbaar is. Maar ik snap de strekking: dus wij willen het Klokhuis een gezicht geven voor de buurt, voor Almere, voor de regio.

Ik had een paar dingen bedacht, maar die komen in 2020 voorbij.

En toen bleek dat er een gewone opening van ons Klokhuis zou zijn op de 29ste. En mijn gesprekspartner zei zoiets van ‘einde van het jaar, oliebollen bakken’ en direct daar achteraan dat dat geen goed idee zou zijn. Te veel werk enzo. Ik vond het wel een goed idee en ja hoeveel werk zou dat nou zijn. Dus ik zei: waarom niet?  En daar werd J dan meteen enthousiast van. En daarom is het zo leuk om met J te werken.

Dus ik met “mijn broeder in het kwaad”(zo noem ik mijn klokhuismaatje) meneer P overleggen. En van het één kwam het ander. Hij stelde binnen de kortste keren een waslijst op met dingen die we nodig hadden. En dat was best veel. J ging achter een grote frituurpan aan, maar die waren allemaal al bezet. En ik nam het op me om de kosten te drukken door de AH te vragen voor sponsoring in natura. De trein kwam op stoom. De AH heeft ons voor ca de helft geholpen. Ik had gedacht dat de buurt via facebook, poortnieuws en een heel klein beetje folderen massaal zou komen opdagen. Dus o.a. DERTIG pakken oliebollenmix goed voor ca ZESHONDERD oliebollen. Nu nog een paar frituurpannen regelen. Dat viel niet mee En een oproep om hulp, want met ons tweetjes zou moeilijk worden EN, ook heel belangrijk ‘DE BUURT MOET MEEDOEN’. En eigenlijk deed ik het vooral voor dat laatste. Buiten natuurlijk dat ik zoiets erg leuk vind.

De trein kreeg vaart.
En bij mij namen de zenuwen toch wel toen. 600 oliebollen, maar twee pannen dat is 300 per pan. Als je bedenkt dat er 5 in een pan gaan (bleek niet zo te zijn, zie foto) en dat het 5 minuten duurt voordat ze gaar zijn, ben je 5 uur aan het bakken. En hoe ga je dan olie verversen. Je kan toch niet al die oliebollen in 1 soort frituurolie bakken. Wat hebben we ons op de hals gehaald. Zou het bezwaar van J dan toch waar zijn; TE VEEL WERK.
Maar de trein reed. En we zaten erop.

De 29ste. Zondag.
In Almere doe ik alles op de fiets. Ik had twee frituurpannen geregeld, maar die stonden bij mij thuis. Een van degene die een pan bracht bood mij aan om me naar het Klokhuis te brengen. Hij heeft de reputatie van “traag & te laat”. Dus mijn zenuwen werden getest. En inderdaad: 5 minuten over half 10 (we hadden om half 10 afgesproken) werd ik gebeld. Hij stond het ijs van de ruiten te krabben en moest eerst nog zijn broer naar het werk brengen. Dus het werd wat later. We waren pas om kwart over 10 bij het Klokhuis. Voor mij uit liep een vrouw de trap op, binnen waren P, een moeder & twee jongens, die hadden alleen de ochtend om te helpen en kort daarna kwamen een vader en moeder met twee kleine meisjes. Die kwamen om de oliebollen te eten. En we waren nog niet eens begonnen. Ze zouden dan later terug komen.
Het was even chaotisch. Het duurde even voordat ik het overzicht had, maar daarna het werk redelijk verdeeld. De jongens gaf ik elk een kom en een pak mix. En dan vind ik het erg leuk om ze ‘weg te sturen’ met de opdracht: goed lezen en doen wat er op het pak staat.
En dan blijkt dat ze nu al mannen zijn: doen !! en dan merken dat eerst lezen toch verstandig is. Of ze dat onthouden voor de rest van hun leven?? Ik vrees van niet.
Dat mixen duurde dus best lang voordat het enigszins glad was. De volgende schaal ging natuurlijk helemaal goed. Ja een klein beetje ervaring is al veel als je eerst geen ervaring hebt. Daarna begon het moeilijkst: het laten rijzen. 3 kwartier wachten. Maar gelukkig voor de knullen: een glijbaan! De tijd verstreek en het moment van weg moeten gaan kwam nader. Het overleg met moeder om het te rekken, zodat ze toch minstens van hun eigen beslag een oliebol kunnen bakken was kort. Natuurlijk moet dat kunnen.
De olie werd heet en de twee eerste bollen deeg gingen in de pan. Het begin van een bak marathon. Ze waren lekker, echt lekker, ze waren groot en het waren er maar twee en de pan was vol (zie foto).

In eerste instantie hadden we tien pakken aangebroken en ik dacht meteen: die andere twintig laten we mooi dicht. Het bakken ging gestaag door. Het rijzen van het beslag ook, de ‘klanten’ bleven komen, maar druppelend. Facebook bleek de grootste informatiebron. Het bakken ging sneller dan de afname, dus zetten we een grote schaal in de oven en hielden daardoor de oliebollen warm. De reacties waren lovend.
En er waren mensen die vroegen hoe duur ze waren. Ik grapte: €10 per tien en een man trok zijn portemonnee. Dus ik maar snel zeggen dat ze gratis waren. Ergens halverwege bleek er ook nog een fles bubbels te zijn. P bedankt. Die hebben we dus laten knallen en alle aanwezigen een glas gegeven. Het feest was compleet.

Uiteindelijk waren alle bakken beslag rond half 4 leeg. En ik had het wel gehad. Toen kwamen er nog ca 10 mensen langs, maar we hadden net de grote schaal oliebollen meegegeven aan iemand die ze op straat zou uitdelen. We hadden er nog een paar die net klaar waren. Even wachten een beetje blazen en dan weer die domme mannen die er te snel in bijten. Jemig de pemig, die zijn heet!!!
Daarna was er nog de laatste oliebol. Altijd die laatste. Een vrouw kwam binnen en vond het jammer dat we gestopt waren. Ze had zo graag haar dochtertje een oliebol laten proeven. En we hadden nog die ene laatste, gelukkig voor die meid, Samen met haar moeder een oliebol delen. Dan kan je dag toch niet meer stuk. De grote schaal werd leeg terug gebracht. En toen moest het grote opruimen beginnen.  Rond half 6 was het allemaal klaar. Kletskous P vroeg me hoe ik naar huis ging. Alle opties waren mij al door het hoofd geschoten: trein, bus, lopen. En hoe zou ik dan die twee pannen thuis krijgen? Ach dacht ik: ik ga morgen twee keer fietsen of zo.
Dus hij kwam met het mooiste aanbod: zal ik je even naar huis rijden. En zo geschiedde.
Thuis op de bank ben ik in slaap gevallen en pas rond een uur of 8 stond ik de bakgeur van me af te douchen. De dag was nu ten einde en volgend jaar weer, dat zeker! Maar dan anders, dat zeker!